Nog steeds geen nieuwe website…

De door mij zo gewenste nieuwe website waar ik in maart over schreef, is er – zoals je ziet – nog steeds niet. Misschien volg je mijn werk een beetje en vraag je je nu af hoe dat kan, aangezien ik al bijna vier jaar voor een reclamebureau werk waar websites bouwen daily business is. Ik vraag het mezelf ook regelmatig af en heb inmiddels geconcludeerd dat ik simpelweg een bange poeperd ben. Bang om te falen. Die nieuwe website ‘moet’ namelijk helemaal perfect zijn, anders dan die van andere tekstschrijvers, overzichtelijk en ‘eigen’. En dan ook nog het liefst helemaal zelf bedacht. Onzin natuurlijk. Zeker als je een heel team designers en developers aan je zijde hebt, zoals ik. Dus heb ik maandag mijn ego even geparkeerd en aan een collega gevraagd of hij mij wil helpen. Natuurlijk zei hij ‘ja’. Oftewel: de nieuwe DappereBritt.nl komt er echt aan!

Het zal nog wel een paar maanden duren voordat’ie de lucht in gaat, maar niet getreurd! Ik heb namelijk een bedrijfspagina op Facebook aangemaakt en daar deel ik al een tijdje wat ik zo al doe in mijn bestaan als freelancer in van alles en nog wat op het gebied van teksten en media. Nieuwsgierig geworden of zin om wat recent werk te zien? Klik dan HIER om naar de Facebookpagina te sjezen.

Advertenties

Hoera, Dappere Britt 1 jaar!

Het is inmiddels al drie weken geleden dat ik mijn 1-jarig bestaan als zelfstandig ondernemer had kunnen vieren. Kunnen vieren ja, want door alle leuke dingen die ik voor mijn werk mag doen, was ik het compleet vergeten. De tijd vliegt voorbij!

Tussen 1 maart 2016 – de dag dat ik mij inschreef bij de KvK – en 1 maart 2017 is er veel gebeurd. Ik heb mijn master succesvol afgerond, ben gaan lesgeven op de St.-Jozefmavo, schrijf voor twee leuke kranten, sta wekelijks voor de camera, ben een actievere rol binnen The MindOffice gaan vervullen en krijg daarnaast veel uiteenlopende klussen. Kortom: mijn dagen zijn verre van saai. En dat komt mooi uit, want Dappere Britt houdt niet van stilzitten.

Doordat ik nu veel meer doe dan alleen teksten schrijven, wil ik graag een andere website. Eén waarop je overzichtelijk ziet wat ik nu allemaal doe, in plaats van de huidige berg aan artikelen. Ik ben daarom gestopt met het delen van alles wat ik schrijf. Binnen een paar maanden hoop ik de nieuwe DappereBritt.nl te kunnen presenteren. Nog even geduld 😉

Mocht je mij in de tussentijd toch missen: via Twitter, LinkedIn en Instagram kun je mijn leven een beetje volgen. En denk je dat ik iets voor je kan betekenen? Stuur dan gewoon een berichtje!

Mail: info@dapperebritt.nl

Omdat ik geen feestje heb gevierd, heb ik geen feestfoto om te delen. Wel is er dit vrolijke plaatje met een babygeitje. Pas twee weken oud en de kleinste van de 16 geitjes die gisteren bij Dierenweide Het Hof voor het eerst naar buiten mochten. Een prachtig moment! Ik maak dankzij mijn werk zulke toffe dingen mee en ontmoet veel fantastische mensen. Hartelijk dank aan iedereen die mijn 1-jarig freelancersbestaan heeft verrijkt!

Interviews Miliatariabeurs Vlaardingen

Fotograaf en militariaverzamelaar Sander Nagel vertelde mij in een interview voor Groot Vlaardingen over het negatieve imago dat aan zijn hobby kleeft. “We worden over één kam geschoren met neonazi’s. Ik kom op veel beurzen en ken veel handelaren en verzamelaars, maar heb nog niemand ontmoet die er extreme politieke gedachten op nahoudt.” Daarom besloten we drie portretten van militariaverzamelaars te schetsen. Foto’s door Sander Nagel, interviews door mij. Positive vibes richting deze bijzondere hobby!

p.s. Helaas is de Militariabeurs Vlaardingen onlangs opgeheven. Op dit moment wordt onderzocht of een doorstart elders in 010 mogelijk is.
Militariabeurs Vlaardingen Militariabeurs Vlaardingen
Militariabeurs Vlaardingen

 

Iedereen is welkom bij AC Pameijer!

Dit artikel is gepubliceerd in het Groot Vlaardingen van woensdag 15 februari 2017 en op de website van deze lokale krant. 

VLAARDINGEN – Vrijwel iedere Vlaardinger zal Activeringscentrum Vlaardingen Pameijer aan de Schiedamseweg eens gepasseerd zijn, maar weinig mensen weten wat er zich binnen precies afspeelt. Dit jaar bestaat de locatie 25 jaar. Dat betekent extra leuke activiteiten voor de klanten én een mooie gelegenheid om helderheid te verschaffen. “Iedereen is hier welkom, we willen gewoon dat mensen met elkaar in contact komen!”, stelt coördinerend begeleider Petra Hoogland.

AC Vlaardingen Pameijer werd 25 jaar geleden opgericht om mensen met een psychiatrisch ziektebeeld een dagbesteding te bieden. Tegenwoordig staan de deuren voor iedereen open. Petra werkt er al 13 jaar en kan gepassioneerd vertellen over haar werkplek: “Het doel is ontmoeting, verbinding en zijn wie je bent. We proberen zo laagdrempelig mogelijk te zijn. Voor sommigen is dit een beginstation, voor anderen een eindstation. Dat maakt het heel divers, leuk én belangrijk!”

AC Vlaardingen Pameijer Lees verder

Vlaardinger van de Week: Christina Heck

Dit interview is gepubliceerd in het Groot Vlaardingen van woensdag 15 februari 2017 en op de website van deze lokale krant. 

“Ik wil echt naar de top. Hopelijk doe ik in 2024 of 2028 mee aan de Olympische Spelen!”, stelt de 16-jarige judoka Christina Heck. Grote kans dat haar droom werkelijkheid wordt, want Christina is al onderdeel van de Kernploeg Nederland –18 jaar. Ze traint zes keer per week keihard om haar doel te bereiken, behaalde afgelopen weekend de derde plaats op het NK voor jongeren tot 21 jaar in Nijmegen en mag dit jaar meedoen aan de European Cups. “Mijn mooiste moment moet nog komen!”

Waar stond je wiegje?
“Ik ben in het buitenland geboren, maar toen ik een paar maanden oud was verhuisden we al weer terug naar Vlaardingen. Ik weet dus niet beter dan dat ik Vlaardingse ben.”

Wat vind je van Vlaardingen?
“Een leuke stad, maar ik vind het wel jammer dat er zoveel leegstand is. Je kunt hier niet goed shoppen. Gelukkig zijn de bioscoop en het theater er nog wel!”

Waarom ben je ooit met judo begonnen?
“Toen ik zeven was kregen we op de basisschool een judoles. Ik vond het echt leuk en wilde heel graag op judo, maar moest van mijn ouders eerst mijn zwemdiploma halen. Ze dachten dat het wel zou overwaaien, maar zodra ik mijn diploma had, ben ik gaan judoën.”Christina Heck Lees verder

Glutenvrije ijzerkoekjes zijn een hit!

Dit artikel is gepubliceerd in het AD Rotterdams Dagblad – Waterweg van vrijdag 10 februari 2017.

VLAARDINGEN – Als Vlaardinger moet je toch wel minstens één keer in je leven het traditionele ijzerkoekje geproefd hebben. Maar wat nou als je ontzettend ziek wordt van het deeg omdat je niet tegen gluten kan? Dan had je tot kort geleden dikke pech, want glutenvrij deeg bereiden is in een normale bakkerij niet te doen. Gelukkig heeft de Wilma Van Gerven veel ervaring met het bakken van deze lokale lekkernij en zijn zij erin geslaagd 100% glutenvrije ijzerkoekjes te fabriceren.

Ruud, Wilma en Joyce Van Gerven organiseren vanuit hun stichting Voetjes van de Vloer al elf jaar een disco voor mensen met een beperking. Toen moeder Wilma een ijzerkoekplaat kreeg en een uitsteekvormpje in de vorm van een voet, leek het haar leuk om toepasselijke ijzerkoekjes te bakken. Vervolgens vroeg de organisatie van de Vlaardingse Haring en Bier Wandeltocht haar om duizend ijzerkoekjes voor het evenement te verzorgen en sindsdien is het hard gegaan. De ‘ijzervoetjes’ zijn een groot succes in de haringstad en Wilma steekt elk vrij uurtje in haar uit de hand gelopen hobby. Gemiddeld bakt ze duizend ijzerkoekjes per maand!

Glutenvrije ijzerkoekjes Lees verder

Heldendaad op het ijs

Dit artikel is gepubliceerd in het AD Rotterdams Dagblad – Waterweg van donderdag 9 februari 2017 en op de website van AD.

MAASSLUIS – Floris van Dijk (15) en Kevin van Dijk (15) aarzelden geen moment toen een ouder echtpaar pal naast hun door het ijs zakte. Ze schoven voorzichtig op hun buik naar het wak en redden de levens van de man en vrouw. Gisteren werd hun heldendaad gevierd op het Revius Lyceum in Maassluis.

Floris schaatst wekelijks op een schaatsbaan, maar zodra het kan schiet hij met zijn vriend het natuurijs op. Zo ook twee weken geleden in Maasland. “Stiekem”, vertelt Kevin, “want van mijn moeder mocht ik de Vliet niet op omdat het ijs te dun was.” Daar had zij wel een punt en het had niet veel gescheeld of Floris was zelf door het ijs gezakt: “Ik moest uitwijken voor die mensen. Als zij er niet waren was ik erin gegaan.”

Naast de twee vrienden was er niemand op de Vliet. Aan de kant riepen enkele toeschouwers hen toe. Floris ontfermde zich over de dame. Zij was in paniek, maar liet zich makkelijk op het droge trekken. Kevin had meer moeite: “De man bleef proberen zichzelf op te hijsen, maar daardoor werd het wak juist groter. Het ijs golfde en hij trok mij zelfs bijna het water in. Wij dachten echt: wat nu? Uiteindelijk lukte het met behulp van een schaatsbeschermer.”

Na de reddingsactie liep het echtpaar snel naar hun fietsen. De vrouw zei nog wel dat ze Floris een schat vond, maar er werden verder geen woorden gewisseld. De jongens hebben nog altijd geen idee wie zij nu eigenlijk uit het water hebben gehaald.Heldendaad op het ijs Lees verder